Browsing articles in "prawo"
Sty
16
2016

Obowiązek informacyjny dla sklepów internetowych – platforma ODR

Dopiero 15 lutego 201 ruszy Europejska platforma internetowa do rozwiązywania sporów droga elektroniczną ODR pod adresem http://ec.europa.eu/consumers/odr/index_en.htm. Jednak zgodnie z Rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr. 524/2013. Jednak już od 9 stycznia 2016 roku wszystkie sklepy internetowe powinny informować o tej platformie na swoich stronach.

W jaki sposób należy wywiązać się z nowych wymogów?

Najprostsza metodą wywiązania się z nowych wymogów informacyjnych czyli podania informacji o platformie oraz linka do niej, jest dodanie odpowiedniej sentencji do regulaminu sklepu sklepu. Przykładowy tekst może wyglądać w następujący sposób:

Konsument posiada m.in. następujące możliwości skorzystania z pozasądowych sposobów rozpatrywania reklamacji i dochodzenia roszczeń:

Dodatkowo przedsiębiorca powinien poinformować kupującej o możliwości wykorzystania platformy ODR w przypadku złożenia reklamacji.

Platforma ODR pozytywna zmiana dla e-sklepów

Platforma umożliwia rozwiązywanie reklamacji złożonych przez klientów z różnych krajów Unii Europejskiej oczywiście w różnych językach. Konsument składając skargę za pośrednictwem platformy ODR, rozpoczyna procedurę ugodowego rozwiązania skargi. Co powinno ułatwić poza sądowe osiągniecie porozumienia pomiędzy klientem a przedsiębiorcą, jednocześnie nie obciążając obu stron kosztami postępowania sądowego.


Celem bloga jest popularyzacja wiedzy na temat związany z handlem internetowym a wszystkie treści mają charakter wyłącznie informacyjny. Poglądy i opinie przedstawione w tej wiadomości są wyłącznie poglądami i opiniami jej autora i nie mogą być podstawą do podejmowania decyzji w zakresie prawa czy obrotu gospodarczego. Autor nie odpowiada za jakie kolwiek szkody wyrządzone zastosowanie lub brakiem zastosowania się do tej treści.

 

Lis
14
2015

Została uruchomiona baza wyroków sądów dotyczących decyzji Prezesa UOKiK

Baza wyroków

W ramach strony internetowej Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumenta w listopadzie 2015 roku uruchomiona została baza wyroków Sądów Ochrony Konkurencji i Konsumentów (SOKiK), apelacji od wyroków SOKiK do Sądu Apelacyjnego oraz skarg kasacyjnych od wyroków Sądu Apelacyjnego do Sądu Najwyższego dotyczących praktyk ograniczających konkurencję, kontroli koncentracji, naruszania zbiorowych interesów konsumentów oraz w sprawach o uznanie klauzul za niedozwolone zapadłych po 1 września 2015 roku. Publikowane wyroki uzupełniają już istniejącą listę decyzji Prezesa UOKiK.

Baza wyroków dostępna jest na stronie http://decyzje.uokik.gov.pl/bp/wyroki.nsf zaś lista decyzji Prezesa UOKiK na stronie http://uokik.gov.pl/decyzje/. Szczegółowe informacje o zasadach publikowania wyroków dostępne są w osobnym dokumencie: https://uokik.gov.pl/download.php?plik=17200

Dlaczego warto zapoznać się z bazą decyzji i wyroków

Każdy przedsiębiorca zobowiązany jest do przestrzegania prawa, co implikuje konieczność bieżącego zapoznawania się z wprowadzanymi zmianami. Każda zmiana w prawie powinna skutkować zmianami w działalności przedsiębiorcy np. wprowadzeniu zmian do regulaminu sklepu internetowego. Pewną formą poznawania tego prawa jest bieżąca lektura decyzji Prezesa UOKiK oraz wyroków do tych decyzji. Oczywiście należy zaznaczyć, że jest to wtórna metoda, która nie zapewni zgodności działalności przedsiębiorcy z obowiązująca literą prawa.

W przypadku sklepów internetowych ważnym aspektem jest śledzenie listy klauzul niedozwolonych.

Udanej lektury 🙂


Celem bloga jest popularyzacja wiedzy na temat związany z handlem internetowym a wszystkie treści mają charakter wyłącznie informacyjny. Poglądy i opinie przedstawione w tej wiadomości są wyłącznie poglądami i opiniami jej autora i nie mogą być podstawą do podejmowania decyzji w zakresie prawa czy obrotu gospodarczego. Autor nie odpowiada za jakie kolwiek szkody wyrządzone zastosowanie lub brakiem zastosowania się do tej treści.

Cze
20
2015

Jednolity Rynek Cyfrowy EU

6 Maja 2015 Jean Claude Juncker (Przewodniczący Komisji Europejskiej) ogłosił plan stworzenia wspólnego rynku cyfrowego dla krajów Unii Europejskiej. Ten cel ma być osiągnięty do końca 2016 roku poprzez wdrożenie 16 głównych akcji podzielonych na trzy filary

Pierwszy filar: łatwiejszy dostęp dla konsumentów i biznesu dla towarów i usług cyfrowych w Unii Europejskiej

  1. Ułatwienie dostępu do rynków międzynarodowych. Osiągnięcie tego nastąpi poprzez dalszą harmonizację prawa odnośnie umów zawieranych na odległość oraz praw konsumentów. To działania ma na celu podniesienie zaufania konsumentów do zakupów poprzez internet;
  2. Szybsze i sprawniejsze egzekwowanie nowego prawa;
  3. Tańsze i sprawniejsze dostawy towarów. Ponad 62% firm sprzedających towary poprzez internet stwierdza, że to właśnie cena przesyłek międzynarodowych ogranicza handel;
  4. Ograniczenie blokowania geograficznego. Ograniczenie sytuacji w których firmy/ strony dyskryminują użytkowników z poszczególnych krajów członkowskich poprzez ograniczanie dostępu albo przekierowywanie do stron lokalnych np. prezentujących inne ceny;
  5. Identyfikacja ograniczeń w konkurencji na rynku e-commerce;
  6. Wprowadzenie nowoczesnego prawa autorskiego, harmonizującego przepisy pomiędzy krajami członkowskimi;
  7. Rozpoznanie potrzeb zmian w dyrektywach odnoszących się do nadawców satelitarnych i kablowych;
  8. Ograniczenie obciążeń administracyjnych związanych z różnicami w podatku VAT.

Drugi filar: tworzenie odpowiednich warunków do rozwoju sieci innowacji

  1. Przegląd prawa Unii Europejskiej w zakresie telekomunikacji;
  2. Odnowienie ram stworzonych dla transmisji audiowizualnych aby pasowały do 21 wieku;
  3. Analiza roli platform internetowych pod katem przejrzystości stosowanych zasad, pozyskiwanych informacji;
  4. Odbudowa zaufania klientów w rynek e-commerce w szczególności w kontekście zasad ochrony danych osobowych, w szczególności poprzez wdrożenie nowej dyrektywy;
  5. Współpracę z przemysłem i biznesem w kontekście cyber przestępczości.

Trzeci filar: maksymalizacja potencjału wzrostowego

  1. Wprowadzenie propozycji wolnego przepływu inicjatywy np. poprzez wprowadzenie Europejskiej certyfikacji dla usług w chmurze;
  2. zdefiniowanie standardów w obszarach krytycznych dla strategii wspólnego rynku e- commerce;
  3. Rozwój społeczności a w szczególności poszerzanie umiejętności potrzebnych na rynku e-commerce.

Dla biznesmenów działających na rynku e – commerce, wdrożenie powyższej strategii bez wątpienia z jednej strony powinno przynieść poprawę z drugiej strony będzie wiązało się z kosztem przystosowania się do nowego prawa i sytuacji. Miejmy nadzieję, że Unia Europejska w swoich szczytnych zamiarach jednak (jak często to ma miejsce) nie przesadzi.

Więcej informacji na temat strategii można znaleźć na stronach Komis Europejskiej

http://ec.europa.eu/priorities/digital-single-market/docs/dsm-factsheet_pl.pdf

http://ec.europa.eu/priorities/digital-single-market/index_pl.htm


Celem bloga jest popularyzacja wiedzy na temat związany z handlem internetowym a wszystkie treści mają charakter wyłącznie informacyjny. Poglądy i opinie przedstawione w tej wiadomości są wyłącznie poglądami i opiniami jej autora i nie mogą być podstawą do podejmowania decyzji w zakresie prawa czy obrotu gospodarczego. Autor nie odpowiada za jakie kolwiek szkody wyrządzone zastosowanie lub brakiem zastosowania się do tej treści.
Kwi
6
2015

Granice wykorzystania znaków towarowych – przeglądarki cen jednak mogą korzystać ze znaków towarowych..

Pod koniec zeszłego roku (2014) producent urządzeń grzewczych Immergas zarzucił znanej przeglądarce cen Ceneo.pl bezprawne wykorzystanie znaków firmowych i domagał zaprzestania takiego działania oraz zadośćuczynienia. Według pozywającego naruszone miało zostać prawo ochrony udzielone na znak towarowy oraz miało to stanowić nieuczciwa konkurencję.

Znaczenie sprawy

Chociaż w Polsce nie mamy prawa precedensowego, orzeczenie w tej sprawie mogło mieć znaczenie dla całej branży e- commerce, gdyż zakazanie wykorzystanie znaków towarowych przez przeglądarki cen mogło by prowadzić do identycznego zakazu dla wyszukiwarek internetowych, systemów aukcyjnych oraz również sklepów internetowych.

Sąd odrzucił pozew

Sądu Okręgowego w Warszawie XXII Wydziału – Sądu Wspólnotowych Znaków Towarowych i Wzorów Przemysłowych (sprawa o sygn. XXII GWzt 73/14) odrzucił pozew Immergas gdyż nie miało dojść do negatywnego wpływu na renomę pozywanego.

Jednak można spodziewać się apelacji ze strony Immergas.

Link do orzeczenia:

http://orzeczenia.warszawa.so.gov.pl/details/$N/154505000006627_XXII_GWzt_000073_2014_Uz_2015-02-27_001

Inne informacje:

http://biznes.gazetaprawna.pl/artykuly/860208,ceneo-w-sadzie-firmy-moga-sparalizowac-e-handel.html


Celem bloga jest popularyzacja wiedzy na temat związany z handlem internetowym a wszystkie treści mają charakter wyłącznie informacyjny. Poglądy i opinie przedstawione w tej wiadomości są wyłącznie poglądami i opiniami jej autora i nie mogą być podstawą do podejmowania decyzji w zakresie prawa czy obrotu gospodarczego. Autor nie odpowiada za jakie kolwiek szkody wyrządzone zastosowanie lub brakiem zastosowania się do tej treści.
Lut
9
2015

VAT za usługi elektroniczne

W całej Unii Europejskiej od 1 stycznia 2015 uległa zmianie metoda rozliczania VAT przy sprzedaży usług elektronicznych, telekomunikacyjnych i nadawczych dla odbiorców będących osobami fizycznymi (e.g reklamy internetowej, e-booków, kursów itd.) Nie uległy zmianie zasady opodatkowania w przypadku sprzedaży dla firm.

Sytuacja do 31 grudnia 2014

Do końca 2014 przedsiębiorca sprzedając swoje usługi elektroniczne osobie z państwa unijnego opodatkowywał sprzedaż podatkiem VAT w państwie z którego pochodził.

VAT za usługi elektroniczne po 1 stycznia 2015

Miejscem opodatkowania usług elektronicznych staje się kraj nabywcy będącego osoba fizyczną, przy wykorzystaniu stawek VAT kraju nabywcy. Tak samo przedsiębiorca zostanie zobowiązany do rejestracji w celu rozliczenia podatku VAT od takiego obrotu w kraju nabywcy.

Dlaczego zmieniono metodę naliczania VAT za usługi elektroniczne

Już powyższy skrócony opis zmiany w metodologi VAT za usługi elektroniczne, powoduje dla większości przedsiębiorstw prowadzących sprzedaż takich usług spore komplikacje organizacyjne i prawne. Dlatego na usta ciśnie się pytanie dlaczego Unia Europejska zdecydowała się wprowadzić taką zmianę?

Idea wydaje się szczytna, kraje unijne zwróciły uwagę, że duże międzynarodowe korporacje stosują rożnego typu schematy prawne w celu uniknięcia płacenia podatków (tak zwana optymalizacja podatkowa). Oczywiście przez to budżety krajów unijnych traciły miliony euro, które można było by przeznaczyć na ważne cele społeczne [!sarkazm]. To jest trywialna przyczyna wprowadzenia zmian. Oczywiście duże podmioty będą w stanie wydelegować kilku informatyków oraz zatrudnić odpowiedniego konsultanta z innej wielkie firmy w celu stworzenia odpowiedniego systemu wdrażającego zmiany, mały biznesmen zapewne nie będzie miał aż takich możliwości.


Celem bloga jest popularyzacja wiedzy na temat związany z handlem internetowym a wszystkie treści mają charakter wyłącznie informacyjny. Poglądy i opinie przedstawione w tej wiadomości są wyłącznie poglądami i opiniami jej autora i nie mogą być podstawą do podejmowania decyzji w zakresie prawa czy obrotu gospodarczego. Autor nie odpowiada za jakie kolwiek szkody wyrządzone zastosowanie lub brakiem zastosowania się do tej treści.
Sty
31
2015

Niezamówione informacje handlowe zmiany w prawie

Nowa ustawa o prawach konsumenta z 30 maja 2014, która weszła w życie 25 grudnia 2015 nie tylko zmusiła sklepy internetowe do zmiany regulaminów (o czym pisałem w jednym z wcześniejszych postów) wprowadziła również ważne zmiany w ustawie Prawo telekomunikacyjne regulującą między innymi zagadnienia marketingu internetowego. Dzięki zmianie art. 172 ustawy Prawo telekomunikacyjne przed niechcianą informacją handlową (spam) chronieni są wszyscy użytkownicy końcowi urządzeń telekomunikacyjny a nie tylko osoby fizyczne jak to wynika z art. 10 ust. 1 ustawy O świadczeniu usług drogą elektroniczną.

Nowe brzmienie art. 172 Prawa telekomunikacyjnego jest następujące (zmiany zostały pogrubione)

  1. Zakazane jest używanie telekomunikacyjnych urządzeń końcowych i automatycznych systemów wywołujących dla celów marketingu bezpośredniego, chyba że abonent lub użytkownik końcowy uprzednio wyraził na to zgodę.
  2. Przepis ust. 1 nie narusza zakazów i ograniczeń dotyczących przesyłania niezamówionej informacji handlowej wynikających z odrębnych ustaw.
  3. Używanie środków, o których mowa w ust. 1, dla celów marketingu bezpośredniego nie może odbywać się na koszt konsumenta.

Stosując powyższy przepis literalnie, zakazana jest każda forma marketingu bezpośredniego, chyba że abonent wyraził na to zgodę. Za formy marketingu bezpośredniego uznać powinniśmy:

  • email z ofertą handlową;
  • reklamę na stronie internetowej;
  • SMS – y z ofertami handlowymi;
  • telefony z ofertami handlowymi.

W rożnych źródłach internetowych prowadzone są rozważania, czy powyższa zmiana zabrania również wysyłanie zapytania o zgodę na przesłanie oferty handlowej.

Kontynuując w temacie spamu, warto zapoznać się z raportem „Analiza rynku spamu w Polsce” przygotowanym przez Bluehill Sp. z o.o. oraz Quality Watch Sp. z o.o na zlecenie Urzędu Komunikacji Elektronicznej. Okazuje się, że ok. 78% wiadomości przechodzących przez sieć Smart Protection Network (TM) jest zakwalifikowana jako spam co plasuje Polskę w środku stawki jednak zdecydowanie powyżej innych krajów rozwiniętych (e.g. Niemcy 52%).


Celem bloga jest popularyzacja wiedzy na temat związany z handlem internetowym a wszystkie treści mają charakter wyłącznie informacyjny. Poglądy i opinie przedstawione w tej wiadomości są wyłącznie poglądami i opiniami jej autora i nie mogą być podstawą do podejmowania decyzji w zakresie prawa czy obrotu gospodarczego. Autor nie odpowiada za jakie kolwiek szkody wyrządzone zastosowanie lub brakiem zastosowania się do tej treści.
Gru
29
2014

Nowe regulacje odnośnie ochrony danych osobowych, już od 1 stycznia 2015

Po zmianach wprowadzonych 25 grudnia 2014, które spowodowały rewolucje w wielu regulaminach sklepów internetowych władza ustawodawcza dała szanse pracy kolejnym kancelariom prawniczym wspierający sklep internetowe. Wraz z ustawą o ułatwieniu wykonywania działalności gospodarczej z 7 listopada 2014, pomiędzy zmianami w Kodeksie Pracy, prawie energetycznym i wieloma innymi ustawami wprowadzono ważne uproszczenia w metodzie rejestrowania zbiorów danych osobowych. Niestety tekst jednolity ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. o ochronie danych osobowych po zmianach nie został jeszcze opublikowany, zaś GIODO nie informuje o zmianach na swojej stronie, dlatego nie wiemy jak zmiany będą interpretowane.

Artykuł 9 ustawy o ułatwieniu zmienia brzmienie kilku artykułów w ustawie o ochronie danych osobowych.  Według nowych przepisów Administrator Danych Osobowych (e.g. właściciel sklepu internetowego) nie ma obowiązku bezpośredniego rejestrowania zbioru w GIODO (z wyłączeniem zbiorów,  o których mowa w art. 27 ust. 1 o ochronie danych osobowych np. rasa, poglądy polityczne) pod warunkiem powołania Administratora Bezpieczeństwa Informacji (ABI), który musi zostać zarejestrowany w GIODO (nowy artykuł 36a -36 c ustawy o ochronie danych osobowych).

W przypadku powołania ABI, GIODO zwraca się do ABI o dokonanie sprawdzenia:

a) sprawdzanie zgodności przetwarzania danych osobowych z przepisami o ochronie danych osobowych oraz opracowanie w tym zakresie sprawozdania dla administratora danych,
b) nadzorowanie opracowania i aktualizowania dokumentacji, o której mowa w art. 36 ust. 2, oraz przestrzegania zasad w niej określonych,
c) zapewnianie zapoznania osób upoważnionych do przetwarzania danych osobowych z przepisami o ochronie danych osobowy;

Podsumowując, wprowadzona zmiana zgodnie z nazwą ustawy, którą ja wdrożono powinna stanowić ułatwienie, jednak brakuje interpretacji dla niej w szczególności otwartą kwestią pozostaje co z już zgłoszonymi zbiorami?

Podstawy prawne:


Celem bloga jest popularyzacja wiedzy na temat związany z handlem internetowym a wszystkie treści mają charakter wyłącznie informacyjny. Poglądy i opinie przedstawione w tej wiadomości są wyłącznie poglądami i opiniami jej autora i nie mogą być podstawą do podejmowania decyzji w zakresie prawa czy obrotu gospodarczego. Autor nie odpowiada za jakie kolwiek szkody wyrządzone zastosowanie lub brakiem zastosowania się do tej treści.
Paź
17
2014

Więcej zmian w prawie dla sklepów internetowych w grudniu 2014

Nowe przepisy odnośnie sprzedaży żywności

Wszyscy sprzedawcy internetowi zapewne już wiedzą o zmianach w prawach konsumentów wchodzących w życie 25 grudnia 2014 roku (pisałem o nich na łamach naszego bloga). Ci, którzy przez internet sprzedają produkty spożywce powinni pamiętać jeszcze o jednej dacie a mianowicie 13 grudnia 2014 kiedy to w życie wejdzie rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady nr. 1169/2011 w sprawie przekazywania konsumentom informacji na temat żywności.

Wszyscy prowadzący sklepy internetowe z towarami spożywczymi muszą wiedzieć, że w raz z producentami żywności są odpowiedzialni za dostarczenie konsumentowi finalnemu informacji o produkcie przewidzianych w rozporządzeniu. Wymienione rozporządzenie precyzuje jakie informacje muszą zostać przekazane klientowi przed dokonaniem przez niego zakupu oraz w jaki sposób. W szczególności nacisk został położony na przekazanie informacji na temat czynników alergicznych, które powinny zostać wyróżnione na stronie poprzez pogrubienie, kursywę albo pogrubienie.

Nowe wymogi przy prezentacji żywności

Następujące informacje muszą zostać przedstawione klientowi przed zakupem:

  • nazwa produktu;
  • wykaz składników wraz z wyróżnieniem produktów alergicznych;
  • listę wszystkich składników oraz substancji pomocniczych wykorzystanych przy produkcji wymienione w załącznikach do rozporządzenia;
  • podanie dokładnej ilości składników lub kategorii składników;
  • ilość netto produktu;
  • datę przydatności do spożycia (ta informacja nie musi być dostępna na stronie sklepu, jednak z perspektywy najlepszych praktyk powinna się znaleźć na niej);
  • wszystkie specjalne warunki przechowywania i przetwarzania produktu;
  • nazwę firmy wprowadzającej żywności na rynek;
  • kraj i miejsce pochodzenia;
  • instrukcję użytkowania jeżeli kupujący może nie być wstanie wykorzystać produktu bez niej;
  • w przypadku produktów o zawartości alkoholu ponad 1,2% musi zostać podana dokładna zawartość;
  • informacje o wartości odżywczej (wymagane) w przeliczeniu na 100 g albo 100 ml produktu oraz porcję:
    • wartość energetyczna;
    • ilość tłuszczu, kwasów tłuszczowych nasyconych; węglowodorów, cukrów, białek oraz soli.

W przypadku niektórych produktów rozporządzenie precyzuje jakie szczegółowe informacje mają zostać podane.

Podsumowanie

Po 13 grudnia 2014 nie będzie można legalnie sprzedawać żywności w sklepie internetowym bez podania powyżej wymienionych informacji. Warto zwrócić uwagę, że rozporządzenie precyzuje nie tylko zakres informacji ale również metodę ich prezentacji, co w przypadku sklepu internetowego może wymagać zmiany obecnego wyglądu strony.


Celem bloga jest popularyzacja wiedzy na temat związany z handlem internetowym a wszystkie treści mają charakter wyłącznie informacyjny. Poglądy i opinie przedstawione w tej wiadomości są wyłącznie poglądami i opiniami jej autora i nie mogą być podstawą do podejmowania decyzji w zakresie prawa czy obrotu gospodarczego. Autor nie odpowiada za jakie kolwiek szkody wyrządzone zastosowanie lub brakiem zastosowania się do tej treści.

Lip
12
2014

Klauzule abuzowane czerwiec 2014

Rejestr klauzul abuzowanych prowadzony przez UOKiK opiewa już na 5719 wpisów i  ciągle przybywa nowych, głównie za sprawą działalności różnych Stowarzyszeń Konsumenckich jak również przedsiębiorców, którzy nie zwracają uwagi na aspekty prawne swojej działalności . Przy czym zastanawiające jest, że przedsiębiorcy łamią ciągle te same przepisy i to pomimo licznych akcji uświadamiających. Poniżej wyjątki z klauzul ostatnio dodanych do spisu.

Ograniczanie prawa klienta do odstąpienia od umowy.

Klient będący konsumentem ma prawo do odstąpienia od zawartej umowy w terminie 10 dni od dnia wydania rzeczy (otrzymania towaru), bez podania przyczyny, składając oświadczenie na piśmie oraz dokonując zwrotu towaru wraz z oryginalnym dowodem zakupu (faktura VAT)

Zwracany towar należy odesłać kurierem razem z otrzymanym wraz z nim potwierdzeniem, paragonem lub fakturą VAT oraz informacją o numerze konta, na jaki należy zwrócić pieniądze

Według prawa konsument ma prawo do zwrotu towaru ale już nie musi zwracać przedsiębiorcy ani dowodów zakupu, ani tez nie musi składać oświadczeń na piśmie.

Zwrotowi nie podlegają opłaty dodatkowe związane z przeprowadzeniem transakcji, jeśli w danym przypadku takowe występowały na dokumencie sprzedaży (opłaty za dostawę, opłata za płatność w kanale internetowym „eCard”)

Przedsiębiorca zobowiązany jest do zwrotu całej kwoty uzyskanej od klienta w ramach procesu sprzedaży, wynika to z zasady, że w przypadku odstąpienia od umowy uznawana jest ona za niebyłą.

 Błędy w danych technicznych

Sklep (…) zastrzega sobie prawo do odmowy realizacji zamówienia w przypadku gdy na stronach sklepu wystąpią nieoczekiwane błędy polegające na wyświetleniu niewłaściwej ceny lub podaniu informacji o dostępności towarów niezgodnej ze stanem faktycznym

Każdy ma prawo do błędu i to jest fakt, jednak nie można zastrzegać w regulaminie tego w regulaminie. W przypadku błędu po stronie sklepu (np. braku towaru) klientowi przysługuje odstąpienie od umowy ze względu na niezgodność towaru z umową. Jeżeli błąd może narazić przedsiębiorcę na straty można tego uniknąć, co postaram się też opisać.

Niestandardowe klauzule niedozwolone

Pomiędzy standardowymi klauzulami spotkać można przypadki wymagające dalszego zagłębienia się, przykładem może być poniższa klauzula wpisana na listę po procesie z jedną z większych księgarni wysyłkowych:

„W przypadku podejrzenia podania nieprawdziwych danych lub nieuczciwych zamiarów zamawiającego, Księgarnia zastrzega sobie prawo niewysłania towaru”

Bazując na art. 385 pk 8 k.c. sąd uznał, że klauzula kształtuje prawa i obowiązki jednostronnie w stosunku do konsumenta bez możliwości ich negocjacji (umowa w postaci regulaminu na stronie internetowej). Musimy pamiętać, że z perspektywy profesjonalisty, jakim jest przedsiębiorca prawo wymaga podwyższonych mierników staranności (art. 355 pkt. 2 k.c.) które też brane są pod uwagę przez sądy. Dlatego zabronione jest jednostronne kształtowanie regulaminów.


Celem bloga jest popularyzacja wiedzy na temat związany z handlem internetowym a wszystkie treści mają charakter wyłącznie informacyjny. Poglądy i opinie przedstawione w tej wiadomości są wyłącznie poglądami i opiniami jej autora i nie mogą być podstawą do podejmowania decyzji w zakresie prawa czy obrotu gospodarczego. Autor nie odpowiada za jakie kolwiek szkody wyrządzone zastosowanie lub brakiem zastosowania się do tej treści.

Cze
26
2014

Ustawa o prawach konsumenta opublikowana

We wtorek w Dzienniku Ustaw została opublikowana ustawa o prawach konsumenta wdrażająca dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady. Ustalone zostało bardzo długie vacatio legis, czyli nowe prawo zacznie obowiązywać od 25 grudnia tego roku. Czyli ponad pół roku później niż zakładała to dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady przez co Polska naraża się na karę.

Najważniejszą zmianą podkreślaną przez UOKiK jest wydłużenie prawa do odstąpienia od umowy zawartej poza lokalem i na odległość z 10 do 14 dni.

Pozostałe zmiany wprowadzone nowa ustawą zostały opisane we wcześniejszym wpisie.


Celem bloga jest popularyzacja wiedzy na temat związany z handlem internetowym a wszystkie treści mają charakter wyłącznie informacyjny. Poglądy i opinie przedstawione w tej wiadomości są wyłącznie poglądami i opiniami jej autora i nie mogą być podstawą do podejmowania decyzji w zakresie prawa czy obrotu gospodarczego. Autor nie odpowiada za jakie kolwiek szkody wyrządzone zastosowanie lub brakiem zastosowania się do tej treści.

Strony:12»